24 Eylül 2016 Cumartesi

Bu yaşımda tuvalet eğitimi.



Tohalet eğitiminden kaçan, korkan, etrafta anneanne-babaanne-bakıcı yardımıyla bu işi atlatanlara özenen bir tipseniz, gelin bişey dicem:

'Bu işi kıvırdım'

Yani ben bile kıvırdım. Burada söz konusu ev çocuğunun hiç mi payı yok derseniz, aslında yok. Çünkü o doğru koordinatlar girildiğinde her şeyi doğal akışında yapabilen olağan bir çocuk. Onun akışını ve sistemini bozan genelde benim sanırım. Bunlar hep acemiliks, görmemişliks ve panikliks.

Tohalet eğitimi için gereken her şeye sahiptik. Malzemeler, alet edevatlar, araç gereçler, kocaman bir yaz mevsimi, danışılacak deneyimli insanlar, 2.5 yaşında konuşan ve anlayan bir çocuk. Ama vizyonsuzluğumun kurbanı olduk.

Bilmiyordum. Yani bunca zamandır çişini kakasını bezine yapan bir çocuk nasıl olur da tuvalete şey eder, aslında benim aklım almıyordu. Dışarıda naparız, geceleri naparız- bunlar çözemediğim sorunlardı. İşler kontrolümden çıkacaktı, yorulacaktım, belki ev batacaktı. Bunları kendime hiç söylemediğimi şuan rahatça buraya yazabilirim. Hazır değilmişim. Ev çocuğuna haksızlık ettim.

İlk 3 denemede bana net bir şekilde 'tuvalete yapmak istemiyorum' dedi. Hemen 'kabul edildi' diyerek, bezi geri taktım. Huzurla gittim, bi çay koydum. Her denemede, ev çocuğunun buna hazır olmadığını görmeye çalışıp durumu ertelemek, aslında bana zaman kazandırıyordu.

Fakat gel gör ki meğer yavrum tüm o tuvalet sohbetlerimizi, minik denemelerimizi belleğine yazmış- etrafı gözlemlemiş ve sabahları bana 'ev çocuğu artık büyüdü, çişini tuvalete yapacak' gibi sohbetler açmaya başladı. Yani kontrol yine bende değildi aslında. Çocuk kendi büyüme yolunda gideceği yolu gidiyordu. Bana b.k yemek düşüyordu. Benim hazır olup olmamamla olacak iş değildi. Bebem resmen hazırdı ve beni dürtüyordu. Daha fazla görmezden gelirsem belki o da artık bundan vazgeçecek ve gelişiminde geri kalacak, özgüvenine yansıyacaktı bu durum. Bir an evvel tuvalet eğitimi konusunda kendimi ikna ettim. Kendimi eğittim. Dedim ki ev batsın, ne olur? Beraber temizleriz. Geceleri uykusuz kalalım, nolmuş? O yorgunluğun bir amacı olur, hatırlanacak bir hikayemiz olur. İlk günlerde başaramayalım, ne kadar sürecek ki?

İlk iki gün ev çocuğu bol bol evi suladı. Uygun gördüğü her yere işedi. Kakasını yapmadı, tuttu. Tuttu ama saygısından değil, kaygısından. Sakladı bağırsaklarda o yükü. Ben orda yine tedirgin oldum fakat çaktırmadım. İkinci günün sonunda hiçbir şekilde tuvaletine yaklaşmayan, etrafa işediğinde hiç oralı olmayan ev çocuğu, yatma saatine 15 dakika kala koşarak salona geldi 'anne tuvalet, ev çocuğu kaka yapacak' diye kendini net bir şekilde ifade etti.

Sakince onu tuvaletine yerleştirdim ve kendini rahat hissetsin diye ev erkeği ile sohbet etmeye devam ettim. Heyecan zirveydi. Ama doğal ortam yaratmak için sohbete devam ediyorduk. Derken bi 3-4 dakika sonra, dünyanın en sempatik kokusu, ev çocuğunun bu işi başarıyla yaptığını bize resmeden 'kaka kokuları' geldi. Gerisi halaylar, ıslıklar, zılgıtlar, parendalar... Kakadır demedik, temizlemeden evvel bi inceledik be dostlar. Tiksinmeyin bizden. Çişi de yapmıştı çünkü, bu iyiye işaretti. Öyle çekinik davranmamış, olduğu gibi, içinden ne geldiyse koyvermiş.


Ertesi günün sabahı da kuru uyandı, sabah çişini tuvalete yaptı ve ben bu maceraya gerçek anlamda başladığımızı artık kabul ettim. Sırada istikrar, diğer tuvalet alışkanlıklarını kazandırmak, bu işi normalleştirmek ve kendisine verilen 'istediğin bi oyuncak' sözünü tutmak vardı.

Ev çocuğu için belki çok kolay oldu ama ben annelik tecrübemde bir rütbe daha yükseldim.
Bu rütbenin adı da 'azcık rahat ol, güven kendine, oğluna, doğal akışa' idi. İşte bu yaşımda tuvaletle eğitimim.

İlk kakayı görmemle kendimi modern dansla ifadem


12 yorum:

  1. Tuvalet eğitimi gerçekten önemli.Çocuğun kişiliğini de etkiliyor bu eğitimin nasıl verildiği.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sırf bu psikoloji biliminden korkuma, diken üstü ebeveynliği ben. :/ :)

      Sil
  2. Ortada olgun bir yaklaşım var yalnız onu dikkate almak gerek çocuğa take your time mantığı aşılanmış,baskı daha evvel evde kullanılmamış bu çok belirgin bir birey olarak söz hakkı tanınmış fikri belli ki bir çok şeyde alınmış daha ne olsun...vakti gelince çocuk da haydi dostlar demiş:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Şuan kendimi ayakta alkışlıyorum sayende. Ben mi yapmışım bunları. Yaşasın o zaman.

      Sil
    2. Herkesin yaptığı gibi yapmak değil çocuğumuza uygun olanını uygulamak gerek..ben de alkışladım;)

      Sil
  3. :) Ben bunun için diyorum işte 2,5-3ten önce bu işlere girişmemeli diye. Bu yaşta çocuk hazır olduğunun sinyalini de kendi verince 2 günlük iş tuvalet eğitimi. Afferim kuzuma! Sana da aferin, haydi gözün aydın :) Şimdi gittiği her yere portatif tuvalet taşıyangiller klübüne hoş geldin! :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hoşbulduuum.

      Gerçi dışarıda asla yanaşmıyor ama olsun, zamanı gelecek.

      Teşekkürler, ay kikirdiyorum :D

      Sil
  4. hayatımda okuduğum en eğlenceli kaka hikayesi sanırım. ^_^

    YanıtlaSil