6 Ekim 2016 Perşembe

Tadilatta, 12 hafta




Bu haftasonu itibariyle hayatımda yeni bir 'tab' açılıyor.

Bugüne kadar iş hayatımın bana verdiği yetkilere dayanarak, üzerine bazı yeni cilalar atmaya karar verdim. Daha doğrusu sonunda teslim oldum, diyelim. Çünkü elimdeki tecrübe izleri günümüzde bana pek bir yön veremiyor. Üredikten sonra hayatı bir bebenin poposu etrafında yaşayan birçok anne gibi ben de mesleğimle ilgili trendleri kaçırdığımı sonunda kabul ettim. Bunun son 5 senedir Türkiye'de olmayışım, bulunduğumuz yerin, çağın oldukça gerilerinden iş hayatını sürdürmesinden kaynaklı olduğu da ortada. Halbuki Türkiye'de 5 sene önce yaptığım iş geçerliydi, titrim ve hünerlerim yeterliydi. Şimdi yeni çarklar dönüyor ve bence ben bu çarkların hiç de uzağında değilim. Aman ya bir şekilde öğreniriz, tuzağından kurtulmam gerekiyordu. Aslında iş hayatına topu topu 3 sene ara verdim ve aranın büyük çoğunluğunda evden çalışmaya devam ettim. Ancak dediğim gibi, piyasada şartlar değişmiş, dinamikler (ah bu kelime) imaj değiştirmiş ve apaçık ben GERİSİNDE KALMIŞIM.

Haftaya tazesinden bir sertifika programına başlıyorum. Arada kaçırdığım sürede, yeni bazı teknik bilgiler, programlar ve vizyon gelip yerleşmiş. Paket halinde onları çekeceğim beynime. Ancak bütün bu işlerin temelinde yatan ilham kudreti her zaman aynıdır. O da kısaca 'kelimeler' olarak özetlenebilir. Aslında bütün işi kelimeler yapıyor ama 2016 işverenleri, buna ek olarak; teknik eklentiler, yeni aplikasyonlu çalışanlar istiyor.

Sorun değil, halledeceğim. Yüzleşmek zoruydu, zaten.

Bebem büyüyor. Artık kendimi onun 7 / 24 askeri gibi hissetmiyorum. Beraber takılıyoruz, bana yardımcı oluyor, espirileri paylaşıyor, yüzümü okşuyor ve hatta benimle dertleşiyor. Kısacası bir bebe büyütmenin 'kırmızı alarm' günlerini geride bırakıyoruz. Artık kafamı gömdüğüm yerden çıkarıp, kendi adıma neleri kaçırdım, dürüst bir şekilde anlama zamanım gelmişti. Daha farklı bünyelerde buna uyanma olayı, daha erken olabilir veya daha da uzayabilir. Herkese göre 'doğru zaman' değişim gösterir.

Şimdi de kolları sıvama zamanı. Önümdeki 12 hafta boyunca beni yoğun bir 'under construction' süreci bekliyor. Mesleğimin yeni evlatları olan teknik bilgileri öğrenmek için gidilecek kurs, kullanılmamaktan beli bükülmüş bir köşede süzük gibi duran İngilizcem, okumalarım, takip ettiğim mesleki siteler ve tabi ki bol egzersiz hali.


Bir de bunlara fiziksel egzersiz / spor takvimini de eklediğimi düşünürsek- bu mevzudan sonra bahsederim- kelimenin gerçek anlamıyla 'under construction' durumundayım. Hem bilişsel hem de bedensel olarak... Bu 12 haftanın sonu da bil bakalım hangi güne ışınlanıyor? 2016'nın son gününe... Tamı tamına yani.

Şimdiden yeni sene için, yeni bir şeyler sipariş etmişim bile.
O zaman sıradaki ilk kahve bunun şerefine gelsin.








3 yorum:

  1. Hadi harikasın :) Yalnız dikkatli ol, tam böyle hedeflere giriştiğim süreçte ikinciye hamile kaldım :D hayat böyle bi tuhaf..

    YanıtlaSil
  2. Faydalı ve Akıcı yazınız için teşekkür ederim, blogumu izlemeye alırsanız sevinirim http://hastaliktakip.blogspot.com.tr/

    YanıtlaSil

Emmece, gömmece...

Rüyamda lisedeydim. Sık sık o dönemlerde senaryosu geçen garip rüyalar görmeye alışkınım. Okul bahçesi geniş ve orman gibi bir yermiş. E...