6 Ocak 2017 Cuma

Böyle bir gün. Gri.


 Ümit Yaşar Oğuzcan'ın oğlu Vedat, Galata Kulesi'nden henüz 15 yaşındayken atlamış. İntihar. O yaşta neydi derdi derken, başka bir şey daha öğrendim. Babası Oğuzcan da çok denemiş meğer ölmeyi. Bir ipucu mu bilmiyorum bu bilgi ama belki de genetik bir mirastı bu.

Bazıları ölmek için yoğun bir istek duyarken, bazıları da yaşamak için öyle kuvvetli bir istek duyuyor ki; bunun uğrunda ölüyor.

Hem de şöyle bir yaşamak:

Yaşamak, bir ağaç gibi tek ve hür
Ve bir orman gibi kardeşçesine...

Polis memuru Fethi Sekin dün İzmir'de yaşanan saldırıda hayatını kaybetti. Ama o görevi gereği yapmadı bunu. Hepimiz anlayabiliyoruz bunu sessizce. Yaşamak ve yaşatmak için yaptı. Bunu yapması için kahraman, şair, filozof, partili, örgütlü olması gerekmiyordu. Bir fikrin yandaşı ya da karşıtı da..

Sadece o an orada bulunuyordu ve kuvvetli bir yaşam isteği refleksiyle müdahale etti.

Ümit Yaşar'ın şiirlerini kurcaladım bugün biraz. Oğlu için yazdığı dizeleri, acıları kanıyordu sanki. Hatta benim senelerdir bir aşk hikayesi için yazdığını düşündüğüm şu dizeler, meğer oğlu içinmiş:

Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.


Fethi Sekin'in de üç çocuğu var. Onlar da merdivensiz, yelkensiz kaldılar değil mi?

İşte bugün bende böyle bir gün. Ölümler, hayatlar ve içine saklandığım 'şarkılarla' evde öylece günü dolduruyorum. Evet, yas tutuyorum.







10 yorum:

  1. Dün - bugün sosyal medyada şehit polisimizin resmini gördükçe gözlerime yaşlar dolu dolu veriyor. Her gün geçtiğim o yollarda neler oldu.. Boğazım düğümlendi okuyunca. Kıl payı yaşıyoruz diye düşünüyorum her seferinde.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. benim de sık kullandığım bir yol. her gün görüyorum fethi sekinin suretini oradan geçerken. fotoğrafı gördün mü? çok acıtıyor.

      :(

      Sil
  2. Çook üzgünüz yine. Bunu anlatmayı da beceremiyorum. Nur içinde yatsın.

    YanıtlaSil
  3. Aa, o şiir oğlu için miymiş? Ne güzel yazmışsın..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. evet ben de şaşırdım. teşekkür ederim.
      çok koyu dizeleri var, içim dağlandı.

      Sil
  4. Izmir'in bir kismi o gece barlardaydi. Ben de...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. keşke ben de barda olsaydım bu yazıyı yazdığım gün. iyi gelirdi- diye mailde yazdıydım sana.

      Sil
  5. Gectigimiz hafta kuzenimin eşini kaybettik, hastaydı, bekliyorduk ama anlaşılan ölüm beklemekle hazmedilecek bir şey değil...sindiremedik. Bir de ansızın gelen ölüm var insanın kanı çekilir hani duyunca... Bir de bu varmış, haberi duyunca aklımdan geçti o gün; belki meslegi gereği hep gergindi ailesi ama yine de beklemezlerdi bu ani haberi değil mi... Şimdi hepimiz kahraman diyoruz ya ona, kahraman olsun da istemezlerdi muhakkak, yanlarında olsun isterlerdi. Coook üzülüyorum kahve coook, birilerinin evine ateş düşüyor her gün. Biz de, hepimiz de, o ateşin tüten dumaninda yavaş yavaş boguluyoruz. Huzura erer mi ki bu memleket bir gun?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. kahraman diyemiyorum ben. hafife almak gibi geliyor.

      kaybınıza çok üzüldüm. sindirilemiyor biliyorum. hatta bazen hastanın kendisi için bir kurtuluş olsa da ölüm, insan hazmedemiyor.

      Sil