12 Şubat 2017 Pazar

Trafik Korkusu?!


Bugün ev erkeği, ben ve ev çocuğu şoförlük eğitimim için dışarlardaydık. Sanmayın ki yollarda acemi şoförlük yapıyorum. Daha o aşamaya çok var! Kapalı ve trafikle temasta olmayan sahalarda dur-kalk çalışıyor, direksiyon hakimiyeti için debeleniyorum.

Ev erkeğinin işi baya zor çünkü -o öğrettiği için-  ben sadece acemi değil, aynı zamanda trafik fobiliyim. Trafik fobisi olan insan başka da tanımıyorum. Kelebek fobisi olan bile görmüşüm üstelik. Trafikten korkan biriyle nasıl karşılaşmadım, ilginç.

Çok ucundan biraz araştırayım dedim. Okuduğum, trafik korkusunu travmatik olaylara bağlamışlar. Ppf... Çok yaratıcı gerçekten. Bir de bunun uzun uzun makaleleri yayınlanmış. Trafikte kötü ve üzücü olaylar yaşayanlar korkarmış. Bu analiz bir vakitler L-Manyak'ta okumaya doyamadığım Dedektif Sanlı hikayelerine benziyor. Onda da olaylar şöyle gelişirdi. Herif kendisine pandik atan bir lahmacuncu yüzünden travma yaşar, hayatını bütün lahmacuncuları öldürmeye adardı. Hunharca gülüyorum bak yeniden haushsaudauh : ))

Dedektif Sanlı


Haftada bir gün çalışıyoruz, çok acele etmiyoruz. Bugün önceki iki haftaya göre, daha az tökezleyerek minicik hızda dur kalk yapıp, arabayı kullanabildim. Müthiş bir histi! Havaya girip, fonda çalan Shine Down'un sesini açıp, gerdan kırma hareketini bile yaptım. Buraya kadar her şey hoş bir Pazar öğleni.

 
hadi işalağ evladım ne diyim
Sonra işlerimizi halletmek için yola çıktık. Elbette direksiyonda artık ev erkeği var. Ben onun yanında.  İzliyorum, hareketlerini takip ediyorum. Etrafta arabalar. Biri yanımızdan aşırı hız yapıp geçiyor. Sürtünüp geçmeye ramak kalmış! Bakıyorum ev erkeğinin suratına, o hiç öyle bir gerginlik yaşamışız gibi değil. Bana öyle gelmiş. Sonra... Yanından geçtiğimiz tır çok büyük görünüyor. Bizi ezip yutacakmış gibi. Hafif içeriden karıncalanma yapıyor bunlar bana. Ellerim soğuyor bir anlık. İşte bendeki trafik fobisi.

Travmam yok, neyimi deşeyim de düzlüğe çıkayım bilmiyorum. Kontrolcüyüm belki? Tetikleniyor araba içinde giderken. Ne bileyim? Kimbilir hangi duygu ve düşünce birliğimde aksaklık var da bana bunu ediyor. Belki ev erkeği dünyanın en kusursuz sürücüsü olduğunu, tüm diğer sürücülerin devamlı ölümcül hatalar yapıp durduğunu, o çok dikkatli olmasa taklaya geleceğimizi ima eden el kol ve zaman zaman küfür hareketleri yaptığı için böyleyimdir. Ya da reenkarnasyon varsa, belki önceki hayatımda direksiyonda can vermişimdir. Mmm.. ya da böcek-temizlik-karanlık takıntısının perde arkasındaki aşırı garip gerçekler gibi trafik korkusunun da berisinde irinli bilinçaltı vardır.

Fekat yeneceğim seni fobia trafiko! Zihinsel kaslarımı minik minik çalıştırıp güçlendiricem. Sürüş reflekslerimden six pack'ler yapaciim. Hazırlanıcam, çalışıcam, direksiyon mekikleri çekicem.
Yutucam seni!
Kahve keyfiyle taçlandırıcam üstelik.

sürmekse sürmek. en kötü böyle.


8 yorum:

  1. Top Gear'in special'larını izleyin, bak nasıl gaza geliyorsun o cennet mekanlarda (corte d'azur sahili falan) direksiyon sallamak için :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. hadi ya? bakayım. bende vardı o gazlar ama nereye kayboldu anlamadım. aslında hep iştahımı kabartırdı.

      Sil
  2. AAAA ben:) O fobi bende de vardı. Yenmek için hemen öneri şeyedeyim:

    1. Asla kocandan öğrenme
    2. Profesyonel bir hoca bul, mümkünse kadın
    3. En yakın mesafeden başlayarak her gün kullan mesela ev-kreş
    4. Kocanın yanında kullanma , o varsa direksiyona onu oturt

    Beş yıl önce benim kocanın tayini başka bir şehre çıktı- 4 ay filan yalnız yaşadık oğlanla. Taksiye bin bin nereye kadar. Bir sabah geçtim direksiyona, çapa tıp fakültesine gittim zeytinburnundan. 15 günde 3 kilo verdim, aynen o fobi semptomları. Midem bulanıyor, acayip gerginim, 8 saat boyunca arabayı eve nasıl götüreceğim diye düşünüyorum..16. gün ise şoför Nbahat oldum, bitti.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. haklısın. ev erkeğinden öğrenme fikri iyi değildi. sabırlı ve hevesli fakat hiç belli olmaz bizim gidişatlar. kurs öncesi bedavadan öğreneyim istedim, sonrasında zorlanmamak için. bakalım sürdüğü yere kadar.

      şöfor nebahar skhajgsfgasfg : )))
      harikasın

      Sil
  3. Benim tanıdığım trafik fobisi olan tek insan benim! Bu yayayken de böyle şöförken de! Birinin koluna girmeden karşıdan karşıya asla geçemem. Koluna girecek tanıdık yoksa götüm götüm yapışırım insanlara sapık gibi :)
    Benimki travmaya bağlı ama... Ben tam hatırlamıyorum ama ilkokula giderken araba çarpmış bana! Hayal meyal hatırlıyorum. Buzlanmadan dolayı araç çok düşük hızda kayar vaziyette çarpmış üstümde de dev bir pofuduk mont olduğundan Bi bok olmamış ama korkudan bayılmışım hastaneye götürmüşler falan...
    Gelelim şöfer nebahatlik maceralarıma... Hiç araba kullanma ihtiyacı duymadım. Hem (İstanbul hariç) public transport severim. Hem de arabasına yanlayacak ark.larım olmuştur hep :)) gel gelelim Edo doğduktan sonra beyim yeter artık dedi. Öğrenmen şart dedi. Bu çocuğu kreşe, kursa, oyuna; acil durumda doktora kim götürecek ben yokken Dedi, nereye sıçacaksın Dedi... Halbuki ben ehliyetimi 18 yaşında manavdan almıştım Türkiye'de Bi şekilde :))) ama pratiğim sıfırdı.
    Türk ehliyetim olduğu için teorik sınavdan muaf tutuldum ama bir müfettiş direksiyon sınavı yapacaktı... Saatlerce direksiyondan özel ders aldım (kocayla olmuyor gerçekten hoca tut. Bi de öğrenme aşamasında bu kurs araçlarında hocada da fren pedalı oluyor ya. O Bi güven veriyo, önemli bence) trafikteki kuralları geçiş önceliklerini, sinyalizasyonları yaladım yuttum (bu da tabi Türkiye'de yemez :)) ama burada çok işe yaradı. Yani sen kurallara uydukça Bi tehlike yaşaman söz konusu değil. Buna ikna oldum.Herkes kitap gibi uyuyor) neyse efendim sınavı Bi şekilde geçtim (ne şekilde diye sorma hehehhe Haris isyanlardaydı kendisinin motor, E sınıfı ehliyet, kaptanlık ve pilotluk ruhsatları var. Ben uçak uçurmayı bile senden daha kısa sürede öğrendim diyip bana gerizekalı muamelesi yapmışlığı çok var. Baya burdan uçağa bindirip beni venediğe uçurmuş Bi adam ama kendisi :D sesimi çıkaramıyordum acıyla başımı önüme eğip susuyordum asdfgjkl
    Iyi haber: fobinin derecesi ne kadar büyük olursa olsun, bir gün kontağı çevirdiğinde kalbin çarpmadan, doğallıkla ve rahatlıkla sürmeye başlayacaksın. Kamyonları sollarken, yanından bmw ler 250yle geçerken adrenalin salgılamadan döt kasların kasılmadan kullanır hale geleceksin.
    Kötü haber: bu seviyeye gelmen her gün kullansan bile 2 seneyi bulabilir :))) benim öyle oldu...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yaşasın!

      Neden sevindim aynı süreyi beygil de verdi. 2 seneye canavar olursun dedi. Şimdi senden de duyunca oluru var bu işin. 2 seneye seviniyorum çünkü beklentim hakikaten yüksek değil. Yeter ki iyi haber olarak verdiğin fobiyi yenme kısmı gerçekleşsin.

      Yorumlarını özlemişim yahu.
      Ve seni Venedik'e uçurdu demek.
      Ay ama çok hoşşş yauu <3

      Sil
  4. Fobim yok sanırdım ama tır meselesi fena. Tırın yanından giderken geriliyorum. Bir de artık kalmadı ama ben hangi aynaya bakarsam direksiyon o yöne kayıyordu çok fena. Şerit taşıyordum bir kere değştirmişliğim bile var bu şekilde :/ Fakat aslında bu normal birşey aslında, gözler ile beden böyle koordinasyon halinde. Kayak yaparken hoca sen sağa sola dönme nereye gitmek istiyorsan sadece gözlerini o yöne odakla demişti ve kıvrıla kıvrıla kaymıştık. İşte bana asıl zor gelen bu bağlantıyı koparmak oldu. Aynaya bak ama ellerin direksiyonu kontrol etsin işi. Değişik.

    YanıtlaSil
  5. Birşey daha geldi aklıma, eğer eşinin öğretmenliğinden memnun isen hocadan almana gerek yok ders ama kolaylık olması açısından arabanızın diğer tarafına ekstra gaz fren pedalı taktırabilirsinşz. Burada en ucuzcu diye bilinen marketlerde satılıyormuş ve kendin takabiliyormuşsun onu. Böylece eşinle beraber pratik yapabiliyorsun ama bir de aynalara ekstra minik aynalar takılıyor. Neyse orada fiyatlardan haberim Yok tabi ama böyle birşeyi taktırmak hoca parasına göre daha hesaplı olabilir araştırabilirsiniz

    YanıtlaSil

Emmece, gömmece...

Rüyamda lisedeydim. Sık sık o dönemlerde senaryosu geçen garip rüyalar görmeye alışkınım. Okul bahçesi geniş ve orman gibi bir yermiş. E...