25 Mart 2020 Çarşamba

Dokuzuncu Gün. Kampta başarısızlık.


Bugün 'kamp günü' olması için akşamdan karar aldık. Ama bu kadar mı sıkıcı geçer? Kendimce kamp alanı oluşturmak için yeşil oyun halısının üzerine çadırı ve ekipmanı kurdum. Bluetooth hoparlörden kuş cıvıltılı orman sesi açtım. Evdeki bütün pelüş orman hayvanlarını etrafımıza yerleştirdim. Bize taş atan orman hayvanları, meğer korsanlardan korkuyorlar ve bizim yanımızda güvende olmak istiyorlarmış. Birkaç aksiyonlu sahneden sonra, öğle yemeği saati geldi ve hiç heyecanlı geçmeyen oyunumuz artık sündürülmeye, oradan da 'anne ben oynamıcam' itirafıyla yenilgiye uğradı.

Çocuklar, toplum travmasının fotoğrafı gibi (tamamen bence)…  Belki bütün ebeveynler en çok çocuk depresyonundan korkuyordur. O yüzden çok ekrandır ya da hiç ekran. O yüzdendir tepsilerce kurabiye belki. Farkında mısın bilmiyorum, ne kadar çok karantina uzmanı var? Herkes defalarca kez salgın yüzünden ev hapsi yaşamış gibi tarif dağıtıyor.

Hatta geçenlerde çok takipçili bir yazar / anne kızdı yetişkinlere. Sıkılmak ne demek  ya, çocuklarla harika zaman geçirilir, hiçbir şey yapamıyorsan şunu yap, senden kötü durumda olanları düşün replikleri bastı her yere. Anlamıyorum, neden kaçınıyoruz duygularımızdan? Sadece durmaktan. Biraz sıkılmaktan. Amaçsızlıktan. Tam olarak neyle yüzleşmiyoruz? Verimlilikten ölmeyelim. Olabilir. Shakespeare Kral Lear'ı salgında yazdı diye, sen kendini baskı altında hissetme.

Benim için bugün koronavirüs'ten kötüsü, başarısız bir kamp günü olmasıydı. Onu da eğlenemiyor oluşumdan anladım. Ben eğlenmeyince, o da eğlenmedi haliyle.

Bazen konuşuyoruz, izolasyonun 25., 42. günü olursa- o zaman nasıl oluruz? Bu gibi durumlarda, harika bir cevap icat ettim kendime: Onu o zaman düşünürüz. O zamanın denklemini o vakit kurarım! Bugün, tek derdim bugündür!

İçeriden 'Bingo' oynamak için bekleniyorum. Bize çay, ev çocuğuna da uydurma kakaolu bir içecek işte.

Kampta sabah kahvaltısı, anneanneyle sohbet.


Ev erkeğinin doğum gününden kalan şekersiz-unsuz badem kurabiyesi, 
günün libido yükselten muhteşem anı!

Ev çocuğunun boyama yapmaktan gerçek anlamda dirsekleri çürüdü :/


Günün sevindirici gelişmesi:

Koronavirüs sebebiyle Venedik kanallarına balıkların geri döndüğü söyleniyor.


8 yorum:

  1. Evet ya cok haklisin. Herkes karantina uzmani oldu. Corona uzmani oldu. Herkes akil verir oldu. Bu liste artik uzar gider. Size de saglikli, az sikildiginiz günler dilerim ;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hemen içerik oluşturmuşlar ya, o ne hız? Korona'da çocukla yapılacak 8 zeka geliştirici oyun.

      Anam biraz sersemleseydik birkaç gün.

      Sil
  2. Ben artık neredeyse hiç oyun kurmuyorum, bazen onların kurduğu (genelde ayrı ayrı) oyunlara eşlik ediyorum o kadar. Kimi zaman sıkılmaya da bırakıyorum çünkü çok işim oluyor. Ama illa ki buluyorlar oyalanacak şeyler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sıkılmaya bırakmak :D Çocuklara hiçbir seçenek sunmadığında, biraz of pof nidaları ve az sonra tıkır tıkır kendi oyunlarını kurma halleri <3

      Sil
  3. Çocuk dediğin arada sıkılmalı ki kendi başına oyalanmayı öğrensin.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. tabi ki. fakat birlikte olduğumuz anları da planlamadan olmuyor benim için.

      Sil

Onikinci Gün. Yine Temizliğin Ertelendiği bir Gün.

Yıllık faranjit ziyaretiymiş benim boğaz yumrusu. Sonradan jeton düştü. Ve derhal psikolojik gelişen nefes darlıkları da kayboldu. Tribe g...