9 Nisan 2020 Perşembe

3. haftadan devam- elmacıya özür borcu.


Çarşamba günü pazara gittim. Deli yürek miyim neyim? El yapımı bandana maskemle, insanlarla arama koymaya yıllardır alışkın olduğum mesafemle koronavirüs'e karşı avantajlı bir elim olduğunu düşünüyorum. Buralarda göt olmam bir gün umarım.

Tam elma tezgahındayım, tezgah sahibi arkasını dönüp çığlık atar gibi bir hapşırdı... O sırada torbaya koyduğum üç ve elimde yokladığımla beraber toplam 4 elmayı bomba patlamış gibi tezgaha bırakarak toto-ayak şeklinde kaçtım. Beni anlayacağını düşünüyorum elmacı abi. Orayı neden öyle ansızın, şüpheli şekilde terk ettiğimi, o çağdaş-şehirli görüntümü yanıltacak yerellikle nasıl tazı gibi koştuğumu anlayacağını düşünüyorum. Kızma bana elmacı... Ben senin koronavirüslü olabilme ihtimalinden kaçtım. Ama en çok da topluma bulaştırma riskimi (yalan) düşünüreksakjhdhkf. 

Doğruya doğru, hasta olmaktan kaçtım blog. 

O koşuşu görsen, 90'lar Türkiye'sinin kap-kaç dönemine gönderme yaptığımı zannederdin. Daracık alanların içinde, sessizlikle alışveriş yapan amcaların teyzelerin arasından pat pat pata pat diye utanmadan koşuşum. Bu kadın neyden kaçıyor? Neydi onu bu kadar koşturan? Alt tarafı bir grip mi? Yok blog, ben kafamdaki gripten kaçıyorum. Kabuslarıma giren, felaket gibi bir şeyden. Gerçek ya da değil, kafamda olması yeterli. O bazen genleşip kocaman oluyor, bazen de küçücük kalıyor. Bir elmacının hapşırmasıyla dev kadar oldu, kalbim attı, etim sıkıştı, korku değil miydi bu? Bilinmezlik ve belirsizliğin el ele verdiği, halaylarca kafamda tepiklendiği bir birleşmeyle gelen korku. Bilinmez bir şeyden kaçıyordum. İşin kötüsü aslanların olduğu kafesten ayrılıp kaplanların olduğu kafese koşmaktı bu:

Ulaştığım yerde, maskesini aşağıya çekiverip rahadıynan öksüren bir abla görmüştüm. 

***

Gluten&şeker&süt-süt ürünleri tüketmiyorum 2020'ye girdiğimizden beri. İlk defa hayatımda bu kadar rötarsız beslenme protokolüme uyuyorum. Yine geldik mi göt korkusuna? Çünkü biliyorum ki bu gıdaları tükettiğim sürece içeriden protesto ediliyorum. Fakat asıl bahsetmek istediğim bu değildi. Acaba diyorum, ben bir şeyleri yoluna koydum diye mi bu kadar peş peşe kötü haber alıyorum- Dünya boka sarıyor? Çünkü bilirsin ya, çok demişsindir sende- 'kıyamet kopsa falancayı yapmam... dünya dursa x olmaz... ölürüm de bilmem ne yapmam'

Belki de 2020, benim kusursuz şekilde glüten yemiyor oluşumun kıyametidir? :D Ve unutma ki blog, her şakanın altında bir 'ya gerçekse?' payı vardır.

Makarna ve çikolata yiyorlar yanımda, daha ne kadar glüten sınavını geçebilirim?
(Çocuğun rızkında gözüm?)


***

2 haftadır, sinsi gibi spor yapıyorum. Normalde, egzersiz nezlesi olurum. Çünkü aylarca spor yapmayıp ilk seferden 40 dakika yoğun antrenman yapma gibi dangozluğum vardır. Ve bu yüzden hemen halsiz düşer, hasta olmaya yatkın olurum. Bu kez planlı yaklaştım. 10 dakikalar, uzun esnemelerle başladım. Bugün ilk kez 20 dakikaya geldim. Benimkine vücut geliştirme değil- hayatta kalma çabası denir. Bebek adımları... Amacım bikini vücut değil, allah korusun. Salgın vücudu. Yani, bağışıklığı hafiften destekleyecek vücut. Bu konuda hayatta kalmak'a taze yazdığım bir yazı var. Bağışıklık ve spor hakkında, bakarsın ilgini çekerse.

***

Fıstık gibi bir gelişme oldu bu arada. Yıllardır severek takip ettiğim Fully Raw Kristinacığımın büyük babası 97 yaşında Covid'i yendi. Evine geri döndü. 


***

Evde hayat aynı. Rutinler sayesinde kafayı yemiyoruz. Ve galiba her şeyin normal gibi göründüğü ancak hiçbir şeyin normal olmadığı bu günlere giderek alışıyoruz. Okuduğum kadarıyla iyiye giden ülkelerin sayısı artıyor. Yani, yeni vaka sayısında epey düşüşün yaşandığı. Hatta birkaç yerde parklar yeniden çocuklarla doldu. Ne güzel. 

Fısıltı not: Bir gün bizim de olacak. Ve o gün glüten filan da dinlemeyip dışarıda ilk iş dürüm döner yiycem! ( hayalin kişiliksizliği?)


muck

7 yorum:

  1. Bende dün lahmacun hayali kuruyordum:)
    Bende olsam öyle kaçardım kesin.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. ben bu sokak lezzetlerinin ev yapımını da istemiyorum üstelik. bizzat dışarıda gömmek istiyorum <3

      Sil
  2. Yeni yazılar girmene ne kadar sevindim anlatamam. O kaldırdığın yazıları ara ara tekrar okuyanlar olabileceğini düşünmedin sanırım.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. oy teşekkür ederim.
      kendimden ve gündemimden bazen o kadar sıkılıyorum ki. kaldırmasam olmazdı. silmedim ayrıca, hepsi sadece taslakta.

      teşekkür ederim <3

      Sil
  3. Normalde eve almayız ancak arada bir restoranda falan içerdim fakat dün nasıl canım kola çekti anlatamam olsa bir litreyi kafama dikicem o derece. Olsaydı yapardım da ama yoktu :(

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. ben de delilerrr gibi alkollü mezeli sohbetli masalar istiyorum. ah nasıl özledim.

      ilk fırsatta içiver bi kolacık.

      Sil
  4. Meu nome é Sra. Nadia Albert, da Rússia, e hoje sou uma mulher feliz com a ajuda de um credor, Sr. Russ Harry. Vou encaminhar qualquer pessoa que esteja procurando empréstimo a esta empresa de empréstimo. Ele deu felicidade a mim e à minha família, eu precisava de um empréstimo de US $ 500.000,00 para começar toda a minha vida, pois sou mãe solteira com 2 filhos. Conheci esse credor honesto e temente a DEUS que me ajuda com um empréstimo de US $ 500.000,00 em dólar, a uma taxa baixa. Ele é um piedoso Deus, se você estiver precisando de um empréstimo e você o reembolsará, entre em contato com ele por e-mail Elegantloanfirm@hotmail.com / número do Whatsapp + 393511617486

    YanıtlayınSil

Çocuğumu farkındalıklı yetiştirme hikayem

Orta 2'deyken söylediği o söz aklımdan hiç çıkmıyordu: 'Siz pavorotti'yi olacak o kadar skeçlerinde öğrenirsiniz anca' Okula...