12 Haziran 2019 Çarşamba

Geldi yine bir veda zamanı!


Kreş seçimi, her ebeveyni bir kez daha doğuruyormuşçasına kıvrandırıyor. Bunu evladını ilk kez kreşe dehleyen her anne babanın ağdalı cümlelerinde, kekremsi duruşlarında görebilirsin. Fakat ya kreş kaşarı olmuş ebeveynler?

Onlardan biriyim. Ve bir sabah uyandığımda şöyle dedim:

'Ev çocuğunu kreşten alsam nolur?'

Kreşin de bir hizmet süresi var. Bunu herkes kendi özelinde değerlendirebilir. Bana da o değerlendirme gelmiş olacak ki, ev çocuğunun kreş kullanım tarihinin bittiğini anladım. Tabi bunun, gelecek senenin ön ödemesi olarak kabul edilen 'kırtasiye bedelini' görmüş olmamla da ilgisi olduğunu söyleyenler olacaktır. Yanlış değil :D

Kısacası, kreş seçimi ne kadar önemliyse; kreşe veda kararı da o kadar önemli.

Veda kararı; kreşe yıllık ayrılan bütçe, çocuğun kreş gibi 'yumuşak geçiş' ortamına ne kadar ihtiyacı olduğu, bizim anne-baba olarak çocuğumuzun kreşte bulunmasına kendi mesai saatlerimiz açısından ne kadar mecbur olduğumuza kadar tartışılabilir bir durum. Onca konuşma ve ev komitesi sohbetinin ardından, bize göre çocuğumuzun 4 ve 5 yaşlarda pamuklarla sarılı bir ortamda, branş derslerin olduğu, tam gün gidilen, öğretmenin her çocuğa özel günlük gelişim raporu sunduğu, kakasını yapmakta zorlanıp zorlanmadığını- kaç tabak fasülye yiyip yemediğini bile aktaran bir kurumla işbirliğinde olmak çok mantıklı geldi. Fakat 5'i deviren, seneye devlette ilkokula başlayacak olan bir çocuğun artık yarı zamanlı bir devlet anaokuluna geçiş yapması son derece gerekli. Tabi, bu konuda keyfi karar verebilmek için, günün yarısında okuldan çıkan çocuğu gerekli zamanlarda alıp ilgilenebilecek bir aile figürü daha lazımdı. O da hemen kurulan başka bir komiteyle, anneanneye kutsal görev olarak teslim edildi.

Bu karar, tamamen bize özel. Herkesin yaşam şartlarına göre çizeceği yol farklı. Fakat herkesi genel anlamda ilgilendirecek bazı referanslar şunlar bence:

* Okul konularında genelleme olmaz.
* Tek bir doğru yoktur.
* Çocuğun eğitim hayatıyla ilgili olarak etrafı dinlememek, aile içinde minik 'karar' komitenizi kurmak en iyisidir.

Olur mu? Hiç kreşteki eğitimle, devlet anaokulu bir tutulur mu? diyenler oldu, olacaktır. Ya da 'aman evladım, devlete gitsin de hayata alışsın, gerçek okulla tanışsın' diyenler de var. Bunlar şeytan sözleridir diyerek aşırı iddialı laf edebilirim. Çünkü en şeytan sözler 'kulaktan kulağa yayılmış fısıltılardır'. Bunlara geçmişte çeşme başı sohbetleri denilirken, şimdilerde boş whatsapp iletileri de denilebilmektedir.

Benim çocukluğumda da anne babası ayrılan çocuklar cin çarpmışa döner denilirdi. Şimdi bunu diyen var mı? Noldunuz o güruh?

Kreşi çok sevdik biz. Bağım çok derin o kadroyla. Öğretmenler, yöneticiler ve tüm öğrenciler. Hele ev çocuğunun sınıfı.. Hepsi benim bebeklerim adeta, çok seviyorum. Kreş o kadar iyi değerler kattı ki çocuğuma, devlet anaokuluna geçebilecek seviyeye geldi artık bence (bak bu bile bize özel bir durum, genellenemez)  Değerler derken; Atatürk inkilapları- devletçilik, milliyetçilik gibi değil tabi akjsakgf : ) Çocuklar için de vahşi doğa yaşam gerçeğinin olduğunu kabul edersek; kendini ifade edebilmek, koruyabilmek, hakkını savunabilmek, sırasını beklemek, adaletli olmak, paylaşmak, şiddete karşı doğru tutumu sergilemek vb. meseleler çok önemli. Biz bu açıdan kazançlıyız, diyebilirim.

Şimdi yeni bir yola çıkma zamanı geldi hepimiz için. Elbette devletin anaokulunda işler farklı, biliyorum. Fakat hayat, yeni duruma uyum sağlama serüveni değil midir dostlar?

Final dizeleri: 
Canım ana dostu- özel kreş, hoşça kal! 
Hoşça kal çocuğun ilacını benden daha iyi içiriveren öğretmen becerikliliği.. 
Hoşça kal, kriz durumlarında anında gelen psikolog hizmeti... 
Hoşça kal azcık evde yayılmak için bana fırsat tanıyan okul saatleri... 
Hoşça kal üç öğün yemek servisi sağlayan kreş mutfağı...
Canımsın, hoşça kal!



bayılıyorum bu gençlere <3










1 yorum:

  1. Hayırlısı olsun Güneş.. Umarım yeni ortamını da sever ve kolayca alışır - bir ipucu: büyük çocukların gittiği okul dersen daha kolay olabilir ;)

    YanıtlaSil

Geldi yine bir veda zamanı!

Kreş seçimi, her ebeveyni bir kez daha doğuruyormuşçasına kıvrandırıyor. Bunu evladını ilk kez kreşe dehleyen her anne babanın ağdalı cümle...