22 Mayıs 2020 Cuma

Yoksunluk belirtileri mi?


sosyalleşmeye geçit yok

Hepsi bende var.

  • El titremesi
  • Göz seğirmesi
  • Aklını kaçıracakmış gibi olmak
  • Çene karıncalanması


Bu..bu, bunun adı sosyalleşememe krizi.

Hatırlıyorum da... her şey geçen hafta ev çocuğunu parka çıkardığım gün başladı. Çocuklara verilen 4 saatlik sokağa çıkma izninde çeşitli ebeveyn gruplarıyla bir araya geldim. Düşünsene bir park dolusu ebeveyn! Açık büfe partisi gibi. Anneanneler, babaanneler, halalar, ablalar...  Alakasız şekilde 'bizim pencerelere usta geldi, dedi abla bunun masrafı çok olur dedi' şeklinde dünyanın en ilgimi çekmeyecek konusunu pür dikkat dinlediğimi ve dahası 'ee anlatsana başka neler dedi usta?' diye sorular sorduğumu fark ettiğimde bir tuhaflık olduğunu sezmiştim. 

O günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı.

Ertesi gün karantina boyunca hiç yapmadığım bir şey yaptım, sarhoş oldum. Ama böyle şarkılar açıp göbek atmalı sarhoşluk. Bir önceki park gününden sosyalleşmenin mayası tutmuş, tadı damağımda kalmış, hiç üşenmedim markete gittim, kendime şarap aldım. Eve döndüm, güzel akşam yemeği hazırladım. Dedim geçin karşıma güzel aile üyelerim, canlarım benim... Çok da içemem zaten, hemen çakır keyif oldum. Anlatıyorum da anlatıyorum, bi güzel oldu kafam. Ev çocuğuna bebeklik anılarını abartarak anlatıyorum, güldüreyim diye coşkuyu veriyorum. Özellikle bu anılara bolca ev erkeğini de sokuyorum, ondan alıntılar yaparak anlatıyorum filan onun da ilgisini ayakta tutabilmek için. Baban orda en doğru sözü söylemişti, lafı gediğine koymuştu filan diyorum. Yaptım ama sor bi neden yaptım? Bir damlacık muhabbet isteğimden, bardaymışım gibi hissedivereyim diye, anlıyor musun? (fırk) Çakır keyiflik tam pis sarhoşluğa dönüyordu ve ben ev çocuğuna; 'biz hayatta kaybetmeyi ilkokulda boyalarımızı kaybederek öğrendik' muhabbetine girmiştim ki orda durdum: Çay suyu koydum. Resmen iyi niyetli aile üyelerimi sarhoşluğuma meze yapmıştım. Akşamın devamında sırayla şarkı seçtik, ev çocuğuyla dans ettik. Annesinde bir farklılık olduğunun farkındaydı, tabbiii ki bu halimden faydalanma sırası ondaydı puştun, sonuçta bir yetişkinden ziyade kreş arkadaşıymışım gibi; koltuklardan zıplamak, dönerek dans etmek, düşünce aşırı gülmek, ne ararsan var eğlence adına, festival gibiydim- katılmak istiyordu, haklıydı. Böyle durumlarda en kötüsü, çocukların aynı eğlenceyi her gün istemesi. Küçücük çocuğa ertesi gün hevesi kaçmış one night stand mualemesi yapmak hiç iyi olmadı: 'Artık sıkıldım aynı anıyı 34. kez anlatmaktan ev çocuğu ya, hadi bitir yemeğini' . 

Biz şimdi neyiz anne? 
Salatadan da ye.


evin salonunda yaratmak istediğim ortam

Sonraki günlerde başka türlü kopuşlar oldu. Sıcak iyice bastırınca okuma hızım düştü, derken hiç kalmadı. Spora sakatlık yüzünden ara vermiştim, sakatlık bitti, cillop gibi oldum ama aynı spora bir daha hiç dönemedim. Her gün 'bugün de şöyle çakır keyif olak mı ya?' diye ev erkeğine bi hallendim, o da zaten dünden razı ama son anda ertesi günün yorgunluğu imgesiyle caydım. Çünkü uykuyu alamamak :/ Bizde hayat sabah 6 buçukta eve sığıyor. Bir de son günlerin muhteşem detayı, çıldırtan yaz sıcakları? 

Derken son 2 gündür altın vuruş yapıyorum- daha ölmedim ama zirveyi zorluyorum.

Dün bütün gün watzaptaydım kashdkjfg :D
Yazışmaktan baş parmağım, ses mesajı bırakmaktan nodüllerim ödem yaptı. Çene ishali diye bir laf vardır, fiziksel olarak bu ishalin mümkün olabileceğini öğrendim. Kendi yolladığım mesajlardan, yorumlardan, seslerden tiksindim ya, dünyada boş çene yapma mercisiydim anasınko satanko. Tüm o yorumları, mesajları bir araya getirsem içinde 1 tane anlamı olan, bu da laf gibi lafmış diyebileceğimiz veri yok, hepsi boş çene.

ne sohbeti olur buranın be!


Bu sabah gözümü tivitır'la açtım ve herkese durmaksızın cevaplar yazmazsam ölecekmişim hastalığına yakalandım. En son haber başlıklarına cevaplar yazıyordum. Birgün gazetesi, DW habere halleniyorum filan derken orada yakaran gönüller gibi dizlerimin üzerine çöktüm, ellerimi tavana doğru uzattım: 'Tivitıra düşmüşlere, şaşırmışlara yol göster?'  diyordum ki 'çılinkkss' etti ve ampul yandı:

ŞİDDETLİ SOSYALLEŞME AÇLIĞI  (Türkçe meali sohbetsizlik yangısı)

Şu an odam kireç tutmuyor blog. Evin içine yetmiyorum. En sonunda aşırı sohbet isteğinden sistemim karışacak ve ilk 'naber?' diyene erken boşalma refleksiyle son söylenecek sözü baştan söylicem, anlamsız şekilde :D

Naber?
Seni sonsuza kadar bekleyeceğim.
Efendim?
Benim hikayemde başroldün, şimdi git elalemin hikayerinde figüran ol artık.
.
.
.
.
ahsgfakfga

:D

Bugün Cuma. Ev erkeğiyle, bi kadeh bir şey mi içek napak?


11 yorum:

  1. Önerim bi zoom buluşması yapsak😄

    YanıtlayınSil
  2. Al benden de o kadar! Ki biz hiç vaka görülmeyen küçük bir ilçede nispeten rahat geçirenlerdeniz bu süreci ama şu önümüzdeki 4 günlük sokağa çıkma yasağının fikri bile çok zorluyor beni. Bizim ev erkeği 4 tane bira almış, evde martini ve ouzo da var. 4 günlük ev hapsini sarhoş olarak atlatmayı planlıyoruz :D

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. sizin ortam iyiymiş be kuyruksuz kedi :D hatta ben en çok öğle güneşinde içmeyi severim, uzun uzun sohbetler. akşam üstü güzel bir yemek ve sonra kahveyle günü tamamlamak. tabi sohbet bu işin mayası. özledim yahu.

      Sil
  3. AL bende de okadar. Iş yerine dönüşümlü gidiyoruz. Evdekiler oruçtan dolayı sessiz. Telefonla birileriyle konuşmanın tadıda olmuyor. Allahım kurtar bizi. Hülya

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. ama iftar sonrası güzel oluyodur dimi evin içi? şenleniyodur. ben de bizim akşam üstlerini seviyorum evde. yemek sonrası birlikte olduğumuz anlar.

      Sil
  4. Corona itibariyle ben de akşamcı oldum be Kahve. Zaten alkolün tesadüfen yanından geçsem kafam güzel olur. akşam aktiviteleri zoom ya da whatsapptan arkadaslarla boş beleş muhabbet bir elimde tel bir elimde aperol spritz kakarakikiri..gel vakit git vakit o da normal insanla karşılıklı oturup konuşmanın yerini tutmuyor. ama muhabbet oluyor çok tavsiye ederim!!!
    guzel kafalı günler dilerim

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. benim aklım uçuyor video call yapabiliyorsam. çok yükseliyorum. ev yine sıkıcı görünüyo gözüme eheh. doğu ayaktaysa çok sabote ediliyorum, pek verimli geçmiyor. doğu uyuyorsa da evin sessizliğinden rahat olamıyorum.

      güzel kafalar Vogel! <3

      Sil
  5. Bizde sosyalleşme başladığından beri sürekli bir mangallı yemekli misafir ağırlama hali var (seri köz getir ansndnndbdnd)

    Ondan da bıkdım :))) bundan sonra misafire kolinin içinden topkek tutucam, yanına da sarı kola, ikramlıqq olarak. Muavin style ahauhauahahha

    Çakırkeyf olunca ayrı bir neşesi, kıpırdak hali, tatlı muhabbeti olanlara bayılırım <3 ben henüz çocukların yanında olamıyorum yaa :// çocuklar ortalıkta gezerken gevşeyip bi kadeh içki koyup keyif alma moduna geçemiyorum yani bi türlü! Bi uyku saatleri gelsin, yatağa dehlensinler diye bekleyip; anca öyle rahat nefes alabiliyorum :D

    Deniycem ilk fırsatta kendimi azıcık çakırkeyf level etmeyi eheheh belki çocuklar sever benim de muhabbetimi xD

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. mangallı misafirin bulaşığı da çok olur? etli mezeli tabaklarsa hele? tabi sizdeki sistem, ortam nasıl bilemedim ama başıma gelse ben de yılardım. muavin style ikramlık mantıklı :D

      ben içebiliyorum ama neden? :D çünkü doğu artık bensiz uykuya asla dalmamaya yemin etmiş durumda. neden böyle oldu bilmiyorum. o dalana kadar, benim akşamlara akma hevesim kaçıyor. zaten uyku saatine cücük kadar zaman kalabiliyor. (karantina sürecinde geç dalıyor)

      madem öyle, o halde ben de akşam yemeğinde takılıyorum, birkaç saat o kafada eğlenip, sonrasında kahve patlatıyorum.

      salgında fakir tesellisi ehehe.

      Sil

Çocuğumu farkındalıklı yetiştirme hikayem

Orta 2'deyken söylediği o söz aklımdan hiç çıkmıyordu: 'Siz pavorotti'yi olacak o kadar skeçlerinde öğrenirsiniz anca' Okula...