23 Ağustos 2020 Pazar

Yüzde 100 yeni hayat!


Neresinden başlasam?

En iyisi çay bardağımın kadrajından başlıyım. Kung Fu Panda izleniyor. Akşam yemeği yapmadık. Ufak bir akşam kahvaltısı.. Neşeli bir akşam yaşanıyor evde. Ah blogcum, neresinden anlatsam ki konuyu...

Patır patır söylüyorum:

İzmir'i bıraktık. Tereddütsüz, öylece.
Yani bir delilik geldi, desem, hiç de öyle langur lungur adımlar atmadık. Basbaya önümüze harita açıp, lokasyon çalıştık. Parklar, ağaçlar, sakin muhit, iyi devlet okulu... Bütün bu checklist'ler tamamlandıktan sonra, yine delilik gibi duran ancak bakıldığında gayet aklı başında bir kararla, o yabancı semtteki evi fotoğraflardan beğenip, endişesizce kaporasını gönderdik. Evimiz o an itibariyle birdenbire 'uzaktaki yer' olmasın mı?

Hızlıca, eşyaları kutulara koyduk.
Acil bir kararla pikniğe gitmeye karar vermişiz gibi. Öyle normal.
Duyanların 'yahu, ne alaka, neden?' tepkileri ve şaşkın sorularına gülümseyerek.
Annemin bile nakliyatçıların şu uzayan asansör merdiveni görene kadar inanmaması ve 'siz bilirsiniz kızım' diye geçiştirmesi; gerçekleştiğine ikna olunca da torununun evin her yerinde bulunan hatıralarına bakıp bu kez hüznünü geçiştirmeye çalışması.

Bunların hiçbirine anlam yüklemeden. Öyle sıradan bir şeymiş gibi terk ettik İzmir'i.

Haberim yoktu, meğer komşularımız çok severmiş bizi, arkadaşlarımız, parktaki aileler ve çocuklar, hepsiyle gözyaşlarımızı sakladık karşılıklı, ağır - kederli suskunluklar oldu aramızda. Yine de konuşmadık bunları hiç. Uzaktaki yerin hava durumuna baktık, yanımıza atıştırmalık aldık, çıktık yola.

Ayın 6'sıydı. Bütün evi paketleyip kamyonla zaten yollamıştık. Yanımızda sadece birkaç parça eşya ile uzaktaki o yere, sadece biz bize geldik işte. Haberlerde görmüştüm, adamın teki, arabasını var gücüyle denize itip, arkasını dönüp yürüyüp gitti. Öylece gitti. Belki günlük yaşamda böyle şeyler görmüyoruz, fakat duygusunu anladım o adamın. Ben de öyle gittim işte. Fakat diyorum ya her şeyi planladık, o yüzden sıradışıydı diyemiyorum, üstelik bedavadan bir sorumsuzca kaçmak hissi de verilmiş gibi, ince bir zevk saldı.

Bu 'gitme' isteğine isim koyan, son 10 senedir karşıma çıkan iş fırsatlarının en iyisiyle karşılaşmak oldu aslında. Ve çok uzun zamandır, mesleğimin melez uzanımlarına değil; öz mecrasında, gerçek karşılığı olan bir yapılanmaya katılma fırsatı buldum. (10 gün oldu çalışmaya başlayalı) Bu iş teklifini almamın eğlenceli iki hikayesi var. Biri torpilim olan Ricky Gervais (ahah onun sayesinde teklifi aldım sayılır) ve bizim Joe <3 Bunları başka bir yazıda anlatayım!

Bu 'uzaktaki' yere alışmamaya çalışıyorum. Etrafta nefis ağaçlar var, hava ferah ve serin, keşfedilecek kocaman şehir ayağımın ucunda... Burası hep uzaktaki, yeni yer olsun istiyorum. Alışmadan, tadını çıkarayım.  Apartmanımızın adı 'koza'. Bir koza belleyip buradaki yaşamı, başka yerlere kelebek olup uçalım istiyorum. Hayatımız hep böyle hafif geçsin. Delilik gibi dursun ama inceden çalışılmış bir altyapısı da olsun. 


10 yorum:

  1. çok mutluyum geldiğin için!

    hoşgeldin! ^_^

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Ayy sonikçiiiiim pek hoş buldum 😬 seni görmeye yakınım yahuuu ♥️

      Sil
  2. Güneş, hoş geldiniz! Umarım burası huzurlu bir koza olur sizin için :) yeni işin de hayırlı olsun:)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkürler Merve. Anlıyorum senin paylaşımlarındaki yeşilin arka planını şimdi. Aklımda kalan İstanbul aşırı betondu. O zamanlar serseri yıllar tabi, barlar sokağından çıkmayan bir ben : )

      Sil
  3. Hos geldiniz icime doguyor istanbul size iyi bakacak❤️

    YanıtlayınSil
  4. oo hayırlı olsun, sevindim, ben de neden dicektim iş bulmadan böyle aniden diye, iş teklifindenmiş, şimdi daha iyi oldu, izmirden istanbul tabii denişikli, ben de izmirli olup istanbula gelenlerdenim, yani sen de artık iztanbullusun. yeşillik demişsin hımss, o zaman merkezden biraz uzağa gittin :) kozaaa, filmi de çok hoş. mutluluklar :) izmirli için fazla sert burası. ama alışırsınız artık :) bir de moda semti bak, tıpatıp izmir :)

    YanıtlayınSil
  5. Üzülmedim desem çok büyük yalan olur. Bencilce ama, napiyim.
    Sizin için iyi olacağını hissediyorum. Alışamamıştın İzmir'e geri döndüğünden beri. Gönlünüze göre olsun. Artık parkta bizim buralara da geliyorlar mı diye bakınmaya gerek kalmadı...

    YanıtlayınSil
  6. Aferin kız! Bayılırım böyle arabayı itip arkasını dönüp gidebilenlere.

    YanıtlayınSil
  7. Hoşgeldin kahvecim. Hülya

    YanıtlayınSil
  8. Yeni hayat dilediğin gibi olsun.

    YanıtlayınSil

Değişim.

Yoğun çalışıyorum. Yemek pişirmeye, bi koşu tuvalete girmeye, yeni çay almaya vaktimin olmadığı anlar, az değil. Bocaladım, şok oldum. Benim...